Woda i węglowodory na Hyperionie

Hyperion jest jednym z naturalnych satelitów Saturna. Został odkryty w roku 1848 przez G. Bonda. Krąży on w średniej odległości 1.483 miliona kilometrów od centrum planety po dość wydłużonej orbicie o mimośrodzie wynoszącym 0.1042. Jego rozmiary - 360 na 210 kilometrów czynią go największym księżycem w Układzie Słonecznym o mocno nieregularnym kształcie.

Hyperion jest typowym księżycem lodowym. Jego powierzchnia jest pokryta głównie ciemnymi i starymi kraterami uderzeniowymi. W kilku miejscach widać jednak jaśniejsze ślady po znacznie młodszych katastrofach kosmicznych. Naukowcy podejrzewają, że jego struktura wewnętrzna jest bardzo porowata z dużą ilością pustek.We wrześniu 2005 roku blisko tego ciekawego księżyca przeleciała sonda Cassini. Najnowszy numer czasopisma "Nature" prezentuje artykuł grupy naukowców kierowanej przez Dale'a Cruikshanka z NASA Ames Research Center w Moffett Field w Kaliforni, który prezentuje jedno z ciekawszych odkryć dokonanych podczas tego przelotu.